مىكند راجع است و كلمه [ قليلا ] صفت مؤكّده است زيرا معناى [ قلّت ] از اضافه [ تعريج ] به [ ساعة ] فهميده مىشود و يا ميتوان گفت صفت مقيّده است يعنى : لم يكن الّا تعريجا قليلا فى ساعته . و كلمه [ قليلها ] مرفوع است تا فاعل براى [ نافع ] باشد و ضمير مجرورى آن به ساعت عود مىكند و بدين ترتيب معنا چنين مىشود : اندكى اقامه نمودن در ساعت براى من نافع بوده و آتش نشاط و شوق من را تسكين مىبخشد . شرح فارسى : توضيح قوله : او حشوه : كلمه [ حشو ] يعنى وسط و ضمير مجرورى در آن به مصراع اوّل راجع است . قوله : من ضرب اربعة : مقصود از [ اربعة ] چهار صورت ذيل مىباشد : 1 - دو لفظ متقابل مكرّر باشند . 2 - دو لفظ متقابل متجانس باشند . 3 - دو لفظ متقابل ملحق به متجانس باشند از جهت اشتقاق . 4 - دو لفظ متقابل ملحق به متجانس باشند به سبب شبه اشتقاق . قوله : فى اربعة : منظور از [ اربعه ] چهار صورت ذيل مىباشد : 1 - لفظ مقابل آنچه در عجز بيت واقعست در صدر مصراع اوّل مىباشد .